در گروت‌های پایه سیمانی با اعمال حدود 85 تا 90 درصد بار نهایی، کرنش‌ها پایان یافته و ریزترک‌های ناحیه‌ی انتقال خمیر- سنگ‌دانه که عامل تغییر شکل هستند به‌صورت آنی گسترش می‌یابند. در مقایسه با بتن، مدول الاستیسیته گروت‌های پایه سیمانی بالاتر از بتن است و میزان کرنش کمتری نسبت به بتن دارد.

روابطی که در محاسبه‌‌ی مدول ارتجاعی بتن مقاومت بالا(تا حدود 80 مگاپاسگال) توسط استانداردACI 363R-92 پیشنهاد شده و عبارت ازEC=3.32 است، هم‌چنین روابط بین مدول ارتجاعی و مقاومت فشاری بتن که در CEB –FIP9 توصیه شده، برای پیش‌بینی مدول ارتجاعی گروتینگ قابل اعتماد نیست.

در گروت‌های پایه اپوکسی منحنی تنش کرنش با تغییر شکل خطی الاستیک که در اثر وجود ریز منافذ یا ریزحباب‌ها رخ می‌دهد، با افزودن مواد ضدکف یا ریزدانه‌های معدنی زاویه‌ی کمتری پیدا می‌کند اما پس از عبور بار از مرز 70 تا 80 درصد و با افزایش بار به ناحیه‌ی پلاستیک میل پیدا کرده و مسیر طولانی را در ناحیه‌ی تسلیم طی می‌کند به همین علت بعضی دستگاه‌های دارای بار دینامیکی و یا رفت و برگشتی را باید با گروت اپوکسی به پایه‌ی بتنی متصل نمود.

مدول الاستیسیته‌ی دینامیکی این نوع گروتینگ که حدود 20% بالاتر از مدول الاستیسیته استاتیکی است می‌تواند در مقابل این‌گونه حرکات دوام بیشتری داشته باشد و حتی با رسیدن به مرحله‌ی پلاستیک ریسک امکان گسیختگی بسیار پایین است.